เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๒๕ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ วันนี้กระผม/อาตมภาพไม่ได้ออกบิณฑบาต เนื่องเพราะว่าต้องไปที่วัดปรังกาสี ในพิธีบำเพ็ญกุศลปัณณรสมวาร อุทิศถวายแด่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ซึ่งงานนี้ ตัวกระผม/อาตมภาพ พระครูวรกาญจนโชติ, ดร. เจ้าคณะอำเภอทองผาภูมิ และพระครูสุจินบุญกาญจน์ รองเจ้าคณะอำเภอทองผาภูมิ ได้นำพระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์รวม ๑๐ รูป สวดพระพุทธมนต์

โดยมีนายอนุสรณ์ สง่าแสง นายอำเภอทองผาภูมิ นำหัวหน้าส่วนข้าราชการ ตลอดจนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกส่วนงานมาร่วมงานกันโดยคับคั่ง ดังที่ได้บอกไปแล้วว่า ในเรื่องของสถาบันพระมหากษัตริย์นั้น กระผม/อาตมภาพจะให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก หลังจากนั้นก็เป็นงานคณะสงฆ์ แล้วถึงจะเป็นงานของญาติโยมทั่วไป

เมื่อเจริญพระพุทธมนต์จนเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็ได้ทำการประชุมพระสังฆาธิการในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอทองผาภูมิ ระดับเจ้าคณะอำเภอ รองเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเลขานุการ ประจำเดือนมิถุนายน ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพในฐานะอาวุโสสมณศักดิ์สูงสุด ตลอดจนกระทั่งตำแหน่งทางคณะสงฆ์สูงสุด ในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอทองผาภูมิ จึงต้องทำหน้าที่ประธานในงานเหมือนอย่างเช่นเคย

เรื่องพวกนี้นั้น กระผม/อาตมภาพเองก็คิดไม่ถึงว่าจะเดินมาจนถึงจุดนี้ ถ้าหากว่าจะว่ากล่าวไปแล้ว ในสมัยหลวงปู่สาย อคฺควํโส (พระครูสุวรรณเสลาภรณ์) อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าขนุน อดีตเจ้าคณะอำเภอทองผาภูมินั้น เป็นช่วงที่วัดท่าขนุนเจริญรุ่งเรืองและมีชื่อเสียงมากที่สุด กระผม/อาตมภาพเมื่อมาเป็นเจ้าอาวาสก็คิดแค่เพียงว่า ถ้าเราสามารถประคับประคองวัดเอาไว้ได้ โดยที่ไม่ตกต่ำมากไปกว่านี้ ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีมากแล้ว

แต่ไม่คาดคิดว่าภายใต้การสนับสนุนส่งเสริมของหลวงปู่สาย อคฺควํโส ซึ่งกระผม/อาตมภาพถวายภาระให้ท่านเป็นเจ้าอาวาสตัวจริง ส่วนกระผม/อาตมภาพทำหน้าที่ผู้ช่วยเจ้าอาวาสตามกฎหมายเท่านั้น หลวงปู่ท่านจะชี้แนะ ชักนำ จนกระทั่งสามารถทำให้วัดท่าขนุนเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาอีกวาระหนึ่ง

 

แม้แต่สมณศักดิ์ ตลอดจนตำแหน่งหน้าที่ในปัจจุบัน กระผม/อาตมภาพก็ถือว่าสูงกว่าสมัยที่หลวงปู่ท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่ว่าคุณงามความดี ไม่ว่าจะเป็นประการใด ก็ไม่สามารถที่จะสู้หลวงปู่ท่านได้ ก้าวมาจนถึงจุดในปัจจุบันนี้ ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่น่ายินดีและน่าพอใจแล้ว เนื่องเพราะว่าไม่เคยหวังว่าจะต้องมาเป็นเจ้าอาวาส ไม่เคยหวังว่าจะต้องมาเป็นเจ้าคณะปกครอง หากแต่ผู้บังคับบัญชาเห็นว่ามีความรู้ความสามารถพอเพียง จึงตั้งให้เป็นตำแหน่งโน้น ตำแหน่งนี้ มาจนกระทั่งถึงในปัจจุบัน

ครั้นปิดการประชุมแล้ว ก็กลับมาฉันเพลที่วัดท่าขนุน และที่วัดก็ยังมีนักเรียนจากโรงเรียนทองผาภูมิวิทยา ระดับชั้นมัธยมปีที่ ๔ จำนวน ๒๕๕ คน พร้อมกับคณะครูอาจารย์ที่มาฝึกอบรมค่ายพุทธบุตรพุทธธรรมประจำปี ๒๕๖๙ รออยู่

เมื่อช่วงเช้ามืดตอนตี ๓ ครึ่ง ก็ได้ทำการนำเจริญพระกรรมฐานไปแล้ว เป็นที่น่าเสียดายว่าเด็ก ๆ เกือบครึ่งหนึ่ง ไม่สามารถที่จะทนต่อการนั่งนิ่ง ๆ ดูลมหายใจเข้าออกของตนเองได้ จึงมีการไปเข้าห้องน้ำห้องส้วมบ้าง ออกไปยืนทำธุระของตนเองทางด้านนอกบ้าง ซึ่งก็ไม่ว่ากัน เนื่องเพราะว่าในเรื่องของการปฏิบัติธรรมนั้น ต้องอาศัยบารมีระดับปรมัตถบารมีถึงจะกระทำได้

บุคคลที่เป็นบารมีต้น หรือที่เรียกว่าสามัญบารมีนั้น สามารถที่จะให้ทานได้ แต่บอกให้รักษาศีลมักจะร้องว่าไม่ไหว ไม่ต้องพูดถึงการภาวนาที่สูงกว่านั้นอีก

บุคคลที่เป็นบารมีกลาง คืออุปบารมีนั้น สามารถให้ทานได้ รักษาศีลได้ แต่บอกให้เจริญภาวนา ก็จะออกอาการเหมือนกับเด็ก ๆ ทั้งหลายเหล่านี้ ก็คือเดินพล่านเหมือนมดที่อยู่บนกระทะร้อน ๆ..!

แต่ก็ยังเป็นที่น่ายินดีว่า ยังมีเด็กอีกนับร้อยคนที่สามารถนั่งนิ่งอยู่กับที่ ตั้งหน้าตั้งตาดูลมหายใจเข้าออกอย่างจริงจังได้ และหลายคนก็ฟุบหมอบลงไปเหมือนนอนหลับกับพื้น แต่ความจริงแล้ว เขาทั้งหลายเหล่านั้น สภาพจิตเข้าสู่สมาธิเบื้องต้น ซึ่งถ้าหากว่าสติตามไม่ทัน ก็จะตัดไปเหมือนกับอาการหลับอย่างที่เห็น

 

อย่างน้อย ๆ เด็กทั้งหลายเหล่านี้เกือบครึ่ง ถ้าหากว่าสามารถจดจำขั้นตอน ตลอดจนกระทั่งวิธีการฝึกปฏิบัตินี้ไปได้ นอกจากจะช่วยให้ตนเองมีจิตใจเข้มแข็ง สามารถสู้กับ รัก โลภ โกรธ หลง ได้แล้ว ยังเป็นเครื่องช่วยในการเรียนของตนเองได้ดีเป็นอย่างยิ่ง

เนื่องเพราะว่าสมาธิภาวนานั้น ทำให้เราอดทนต่อทุกเรื่องได้มากกว่าคนอื่นหลายเท่า บุคคลที่ขาดความอดทน หรือถ้าหากพูดง่าย ๆ ก็คือเป็นพวก "ปากเบา" นั้น ส่วนใหญ่แล้วสมาธิจะไม่ดีพอที่จะใช้งาน จึงต้องแสดงออกด้วยการบ่นโน่นพูดนี่ไปเรื่อย แต่บุคคลที่สมาธิทรงตัวก็มักจะเก็บปากเก็บคำ หาวิธีในการแก้ปัญหาตรงหน้าของตนเองมากกว่า

สำหรับช่วงเย็น กระผม/อาตมภาพไม่ได้อยู่ร่วมในการฝึกปฏิบัติธรรมช่วงค่ำให้แก่เด็กนักเรียน หรือไม่ก็อาจจะมีพิธีปิดก่อนค่ำก็ได้ เพราะว่าวันนี้ต้องออกไปที่เขื่อนวชิราลงกรณ เนื่องเพราะว่าเป็นวันแรกของงานเทศกาลผลไม้ สืบสานประเพณีลานบ้าน ลานวัฒนธรรม ของดีอำเภอทองผาภูมิ และงานกิ่งกาชาด ซึ่งกระผม/อาตมภาพในฐานะประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอทองผาภูมิ และเป็นคณะกรรมการในงานก็ต้องออกไปดูงานของเขา

โดยเฉพาะในการที่ไปให้กำลังใจกับเด็กนักเรียนที่มาทำการแสดง ถ้าหากว่าเด็ก ๆ เห็นหลวงตาของเขาก็เป็นอันรู้กันว่าวันนี้ไม่ได้เหนื่อยเปล่าแล้ว หลวงตาต้องมีรางวัลให้แน่นอน โดยเฉพาะในพิธีเปิดวันพรุ่งนี้ ผอ.ตูน (นางวารุณี พรมฝ้าย) ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านไร่ป้านั้น จัดยิ่งใหญ่อลังการ ถึงขนาดใช้เด็กนักเรียน ๕ โรงเรียน ในการแสดงประสานบนเวทีเดียวกันจำนวนนับร้อยคน..!

กระผม/อาตมภาพก็มีหน้าที่ในการแจกรางวัลให้กับเด็ก ๆ แต่คาดอยู่ว่าคงจะต้องแจกกันชนิดกระเป๋าเบาไปเลย แต่ว่าเป็นสิ่งที่เต็มใจจะทำ และยินดีที่จะทำ เนื่องเพราะว่าได้สนับสนุนให้ทุกโรงเรียนทำการแสดงที่ตนเองถนัด ในเมื่อสนับสนุนให้เขาแสดง ก็ต้องหาเวทีให้เขา ครั้นมีเวทีและการแสดงแล้ว ก็ยังต้องให้กำลังใจด้วยการแจกรางวัลอีกด้วย

 

สำหรับญาติโยมทั้งหลายที่อยู่บ้านไกล ถ้าหากว่าต้องการที่จะซื้อหาทุเรียนทองผาภูมิ หรือว่าเงาะทองผาภูมิ ซึ่งมีชื่อเสียงเลื่องลืออยู่ในขณะนี้ มาซื้อหาในงานวันผลไม้ของดีอำเภอทองผาภูมิ ตั้งแต่วันที่ ๒๕ - ๒๙ มิถุนายน ๒๕๖๙ นี้ ก็เชื่อได้ว่าท่านทั้งหลายจะได้ของดีของแท้ไป

แต่ถ้าหากว่าไปซื้อหาในวันอื่น เวลาอื่น อาจเป็นข้าวของจากสถานที่อื่นที่ทะลักเข้ามาในอำเภอทองผาภูมิ เนื่องเพราะว่าผลไม้ทองผาภูมิส่วนใหญ่นั้น มักจะโดนเหมาสวนจนหมดไปตั้งแต่ยังไม่ทันจะแก่ ในส่วนที่มาในงานผลไม้ ก็เกิดจากการที่ท่านนายอำเภอประสานกับสวนผลไม้ต่าง ๆ ในการกันออกมาจำนวนหนึ่งสำหรับงานผลไม้นี้โดยเฉพาะ ท่านที่นิยมของดี ก็ขอให้มาในวันเวลาดังที่กล่าวไปแล้ว

เพียงแต่เสียดายอยู่ส่วนหนึ่งว่า กระผม/อาตมภาพพยายามบอกให้เขาทั้งหลายเหล่านั้นจำหน่ายในราคาที่ต่ำลงมาสักหน่อย อย่างเช่นว่าทุเรียนกิโลกรัมสัก ๑๒๐ บาท ๑๓๐ บาท หรือเต็มที่ก็อย่าให้เกิน ๑๕๐ บาท แต่ว่าเขาทั้งหลายมักจะจำหน่ายในราคากิโลกรัมละ ๑๘๐ บาทบ้าง ๒๐๐ บาทบ้าง ซึ่งราคานี้นั้น บุคคลที่เป็นนักชิม นักรับประทานผลไม้จริง ๆ สามารถหาซื้อของดีที่เขาประกันคุณภาพ จากบรรดาห้างสรรพสินค้าใหญ่ ๆ ที่รักษาชื่อเสียงของตนเองในกรุงเทพฯ ก็ได้ ไม่จำเป็นจะต้องเดินทางมาจนไกลขนาดนี้

แต่กระผม/อาตมภาพพูดไปก็เหมือนอย่างกับ "ลมผ่านหู" เนื่องเพราะว่าเขาทั้งหลายมักจะคิดว่าปีหนึ่งมีครั้งเดียวเท่านั้น ก็ต้องจำหน่ายให้ได้ราคาสูงที่สุด อยู่ในลักษณะทำกำไรให้มากที่สุด ซึ่งจะว่าไปแล้ว ก็ผิดหลักในการค้าขาย เนื่องเพราะว่าท่านไปทำให้บรรดาลูกค้ารู้สึกว่าเดินทางมาไกลแล้วยังเจอของแพง ต่อไปถ้าเขาไม่มาสนับสนุนอีก เราเองนั่นแหละที่จะเดือดร้อน..!

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๒๕ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)